Jako osoba budująca sobie dom chcielibyśmy zaoszczędzić na robotach budowlanych i podejmujemy się wykonania np. instalacji wodnej samodzielnie. Nie ma w tym nic złego, ale musimy pamiętać o kilku podstawowych zasadach, aby później nie trzeba było jej przerabiać i w konsekwencji wydamy więcej niż byśmy wydali wynajmując od razu wyspecjalizowaną firmę.
Poniżej lista błędów których chcemy uniknąć podczas budowy instalacji wodnej i c.o.:
1) Brak zmniejszenia średnicy rur doprowadzających zimną wodę użytkową (z.w.u.) i ciepłą wodę użytkową (c.w.u.) za kolejnymi miejscami poboru wody (czyli, np. umywalka, wanna, prysznic itd.). Za kolejnymi miejscami poboru, względnie za kolejnymi pomieszczeniami z miejscami poboru wody np. łazienką, za kuchnią, za łazienką należy zmniejszyć średnicę rur prowadzących do następnych punktów poboru. Jest to spowodowane tym, że woda wypływając z jakiegoś miejsca poboru na początku instalacji zmniejsza swoje ciśnienie w dalszej jej części. Dzięki zastosowaniu redukcji średnicy przepływu wody, automatycznie zwiększamy jej ciśnienie.
Jeśli tego nie zrobimy i mamy w instalacji wodnej podłączone szeregowo np. 6 punktów odbioru, łazienka: 1. umywalka, 2. wanna, 3. toaleta, 4. prysznic w następnym pomieszczeniu kuchnia: 5. zmywarka, 6. zlew to wyobraźmy sobie taką sytuację, że odkręcamy kran w umywalce i dodatkowo lejemy wodę do wanny, to w kuchni w zlewie o ile nie zastosujemy zmniejszania średnicy rur, woda będzie nam ledwo kapała albo leciała bardzo słabym strumieniem.
2) Podczas składania instalacji pomylenie rur z ciepłą i zimną wodą, trzeba zawsze opisywać rury, przy każdym przejściu przez ścianę, przejściu za róg, do nowego pomieszczenia, przejściu na następną kondygnacje. Błąd ten często się zdarza, zwłaszcza osobom nie zajmującym się instalatorstwem zawodowo. Skutkuje tym, że np. w kranie mamy zimną wodę zamiast ciepłej i odwrotnie, lub ciepłą wodę podłączoną do toalety.
3) Niewłaściwa wysokość podejścia instalacji do punktu wodnego: za nisko lub za wysoko. Np. jeśli zrobimy podejście za wysoko, to później nie możemy zainstalować np. umywalki lub zlewu, musimy wykuć rury ze ściany i je obniżyć. Jeśli zrobimy za podejście za nisko, to możemy się jeszcze ratować zastosowaniem dłuższych wężyków zasilających.
4) Brak sprawdzenia szczelności wykonanej instalacji przed jej zamurowaniem w podłodze lub ścianach. Trzeba zaślepić instalacje, podłączyć kompresor i napompować instalację do 8 bar, pozostawić na minimum 30 minut i zobaczyć czy ciśnienie na manometrze się nie obniżyło. Jeśli nie, to instalacja jest szczelna, jeśli się obniżyło, to gdzieś mamy nieszczelność. Trzeba ją odnaleźć i usunąć. Próby ciśnieniowe dotyczą wszystkich instalacji i trzeba je przeprowadzać.
Jeśli nie zrobimy próby ciśnieniowej i np. zalejemy w podłodze nasze rury, a później okaże się, że instalacja jest nieszczelna, to trzeba odnaleźć miejsce jej nieszczelności (co jest później mocno utrudnione) wykuć rury, naprawić i ponownie zamurować. A koszty takich napraw są bardzo duże.